کرده ام خاطر خود را

به نفس ها

نگاه ها

و وجود تو

خوش...

پسرم...

زاد روزت مبارک

ارسلان

یل پابرجای پدر

...

تا سحر

شب های پیاپی

راز و نیاز

با معشوق...

معشوقی که تازه شناختمش...

...

پ.ن: اگه اینقدی که عاشقانه استارت اپ میسازی،درس میخوندی، الان وارتون بودی!

اوس کریم

عشقم

عمرم

دوستم...

عشقی...!

پ.ن: و در آن عشق به اندازه دلهای سحرخیزان است...

و غمی

که مرا

افزود

بر غمها...

جای خالی تو

مادر...

چه دیر شناختمت، چه دیر مادر شدی،چه دیر...

پ.ن:بوسعت همه نبودنهایت که با توهم بودنها بسر شد...تنهایم...

طی شد هجر خویش

در سال سخت وبایی

طی شد هجر از خویش

...

پ.ن: امسال به وصال خود درا ... که غربتت سخت گذشته است ...

نکنه دنیا

منظومه ایست

که دور گرگ میچرخه!؟

منظومه ای با این ضرباهنگ:

هر که به گرگ نزدیکتر است زودتر مبتلا میشود...

پ.ن: س.ه.ا

خرمن ملخ زده ات

و کویر یخ زده ات

هنوز

جا برای کاشتن داره

خودتو نباز

مادر...

پ.ن: و رد پای روزگار بر موهای سپیدت...

وقتش نشده به خودت بیای گرگ پیر؟

پ.ن: و بدون توجیه،بی شیطنت ذهن،آینه را دریاب...

چهار شب

تا صبح

نفس در نفس

با خلق

بدون خستگی

بدون ذره ای

گلایه،شکوه

چهار شب

تا سحر

نفس در نفس معشوق

و عشقی

که تازه

در شراب صافی

پس از چله نشینی اربعین

شناختمش...

پ.ن:و کابوس 76،با گلستان 99 پاک شد...

وقتی وسط مستی هم

حرفت

ظاهره

وای

به

حالت

گرگ...

پ.ن: و یادآوری خاطرات،به اندازه ساختنشون جرمه...